Kwaadaardige software

De titel zegt het al, we gaan vandaag in op kwaadaardige software. De vaste lezers weten inmiddels wel dat ik geen techneut ben, dus verwacht hier geen opsomming van de laatste virussen en malicious software want daar heb ik geen zicht op. Trouwens, als deze virussen en software zich voordoen dan zijn we eigenlijk al te laat, we hebben de boot gemist en kunnen we alleen nog maar rennen om alles in de lucht te houden.

Nee, de vraag van vandaag:
Zijn er maatregelen getroffen tegen, de installatie van, kwaadaardige software?

Allereerst kunnen we natuurlijk hele bomen opzetten over wat we onder kwaadaardige software verstaan. Zijn dat virussen, trojan horses, wormen of weet ik hoe ze het allemaal noemen tegenwoordig? Die maken er vast onderdeel van uit. Maar hoe gaan we om met software die op zich legitiem is maar waarvoor we niet over de juiste rechten beschikken? Juist, de “illegale” software (ik weet het, de software is legaal alleen ons gebruik is niet legaal en ook dat zal juridisch wel niet kloppen).

Natuurlijk installeren we allerlei anti-virus pakketten en zorgen we ervoor dat we weten wat er zoal op ons netwerk gebeurt. Maar weten we ook over welke licenties we beschikken en of er niet meer installaties zijn dan licenties? Op zich weinig kwaadaardigs aan maar het kan ons wel op een boete komen te staan. Wat mij betreft zou je dergelijke voorvallen ook moeten detecteren.

Terug naar de vraag: hebben we maatregelen getroffen om installatie van kwaadaardige software te voorkomen? We kunnen hierbij direct denken aan technische maatregelen die er zeker onderdeel vanuit maken. Maar we moeten hierbij ook kijken naar de procedurele en organisatorische maatregelen.

Waarom zou iemand software willen installeren op het netwerk? Waarschijnlijk omdat hij functionaliteiten tekort komt om het werk goed te doen. Het aanvragen van een nieuwe applicatie is inmiddels zo ingewikkeld geworden dat de medewerker op zoek gaat naar zijn eigen oplossing. Een download is snel gemaakt en de installatie kost ook niet meer dan 3x op “ok” drukken. En hup, hij kan er mee aan de slag. Niet wetende dat er onderwater allerlei informatie de organisatie verlaat.

Allereerst moeten we de medewerker natuurlijk vertellen dat dit gedrag niet wenselijk is, daar helpt beveiligingsbewustzijn zeker bij. Maar direct daarna moeten we er ook voor zorgen dat hij op een makkelijke wijze zijn werk kan doen. Heeft hij een applicatie of functionaliteit nodig dan moeten we hem daarbij helpen.

Ik schrijf wel “we”, maar ik bedoel hier niet per definitie de security manager mee, nee, eerder de organisatie als geheel. De security manager kan, na het ontdekken van een installatie van kwaadaardige software, uiteraard wel analyseren wat de echte reden was en daar vervolgens een structurele oplossing voor adviseren. Allemaal leuk en aardig voor die medewerker die het onbewust heeft gedaan, die moeten we op een goede manier helpen en ondersteunen.

Dan houden we nog de medewerkers over die bewust, willens en wetens, software installeren om de boel plat te leggen of om informatie te stelen. Ook die medewerker moeten we helpen…maar op een andere manier. We helpen hem zijn spullen in een doos te doen en wijzen hem nog eenmaal waar de uitgang van het gebouw is.

Kortom: ook bij het ontdekken van kwaadaardige software (wat we er ook onder mogen verstaan) moeten we analyseren wat de oorzaak daarvan is of kan zijn. Weten we die oorzaak dan adviseren we structurele oplossingen om de oorzaken weg te nemen…oh ja, en de gevolgen deinstalleren we natuurlijk ook direct even.

Boekenlegger op de permalink.