Meldingsprocedure voor beveiligingsincidenten

We zijn al even kort ingegaan op het verschil tussen een incident en een beveiligingsincident en zullen daar morgen nog wat dieper op ingaan. Maar we kunnen alleen maar wat doen aan incidenten als we ze ook daadwerkelijk opmerken. Het kan natuurlijk zo zijn dat we vanuit beveiliging vreemde zaken opmerken, maar we kunnen hierbij ook de hulp van alle medewerkers en zelfs van klanten inschakelen.

We moeten er dan alleen voor zorgen dat we het ze zo makkelijk mogelijk maken, dat we de melder bedanken (en eventueel belonen, in wat voor vorm dan ook want een simpel bedankje voelt ook al als een beloning) en dat we de melder ook informeren over hoe we met het incident zijn omgegaan en wat we er aan hebben gedaan.

De volgende vraag is dan ook niet meer dan logisch:
Is er een meldingsprocedure voor beveiligingsincidenten?

In de meest enge zin is het een procedure die op papier staat en die onder een dikke laag stof is opgeborgen. Leuk dat we ooit zo’n stap hebben gezet, maar dat was toch nooit het doel? Nee, het doel is dat we een juist mechanisme voor detectie hebben. Dat kan deels geautomatiseerd (door allerlei alarmsystemen of intrusion detection systems) maar kan ook gewoon door onze mensen te verzoeken hun ogen open te houden en vreemde zaken te melden.

Juist als het gaat om het melden van incidenten is het van belang om het juiste optimum te vinden tussen de risico’s die we af willen dekken en de maatregelen die we treffen. Teveel maatregelen zorgt ervoor dat de medewerkers juist gedwongen worden de regels te overtreden omdat ze anders hun werk niet kunnen doen.

Een voorbeeld? Ok, dat kan: stel dat we voor 20 applicaties een inlognaam en wachtwoord verstrekken. Het wachtwoord moet om de 90 dagen worden gewijzigd, maar voor alle 20 applicaties is dat op een andere dag. Ook zijn de eisen die we stellen aan de wachtwoorden per applicatie verschillend. Zo moeten we bij de een 2 cijfers, 2 hoofdletters en minimaal 8 karakters gebruiken terwijl we bij de andere applicatie dan maar 6 karakters vereisen. Geen mens dat 20 wachtwoorden kan onthouden, dus we schrijven het op een post-IT en plakken het onder het toetsenbord…een duidelijk geval waarbij we het optimum nog niet hebben gevonden.

Nu weer terug naar de meldingsprocedure. Een voorwaarde daarvoor is dat we het de ontdekker van het incident zo makkelijk mogelijk maken en hij of zij moet het ook nog eens anoniem kunnen melden als dat even mogelijk is. Dus niet iemand 20 minuten in de wachtstand zetten als hij de helpdesk belt, nee, gewoon het nummer noteren en zelf, actief, terugbellen. Dat is niet alleen goed voor de beveiligingsincidenten maar ook nog eens erg klantvriendelijk.

Neem als voorbeeld de phishing mails die we tegenwoordig allemaal ontvangen. Vaak van grote banken omdat daar nu eenmaal het geld te halen is. Zelf wil ik graag dergelijke mails doorsturen naar de banken zodat ze ze kunnen analyseren en de bijbehorende sites uit de lucht kunnen laten halen. Heb wel eens, tevergeefs, gezocht naar waar ik het dan heen kon sturen…helaas. Nu verdwijnen ze in de “verwijderde items” en wordt er niets mee gedaan. Een gemiste kans als je het mij vraagt. Natuurlijk zal de bank deze mails best ontvangen en analyseren…maar ik wil graag mijn bijdrage leveren…en dat versterkt ook nog eens het gevoel dat ik bij die bank heb (klantbetrokkenheid).

Een leuke tegenstrijdigheid bij het juist invoeren van een meldingsprocedure is dat we in eerste instantie meer incidenten gemeld krijgen. Vaak horen we dat dat lastig te “verkopen” is aan het management. Hoe kan dat nou? We doen er alles aan en het aantal incidenten gaat juist omhoog. Niet waar natuurlijk, dat aantal incidenten (en waarschijnlijk nog veel meer dan die we weten) was er altijd al, alleen krijgen we er nu zicht op. Krijgen we er zicht op dan kunnen we er ook wat aan doen. Na verloop van tijd en veel fine tuning zal dan het aantal meldingen afnemen en hebben we ons doel bereikt.

Willen we alleen maar compliant zijn dan volstaat misschien een stoffige papieren meldingsprocedure, maar willen we echt “in control” raken dan maken we dankbaar gebruik van de informatie die we ontvangen.

Boekenlegger op de permalink.