Security op de managementtafel

Gisteren hebben we afgesloten met de opmerking dat we niet uit kunnen sluiten dat we voldoende aandacht krijgen als we die onderwerpen kunnen raken waar het management van wakker ligt. Een mooie overweging voor vandaag.

Formeel gezien, zou het management natuurlijk wakker moeten liggen van de enterprise risks. Of, in gewoon Nederlands: de risico’s waardoor we omzet mislopen, waardoor we een stijging in kosten zien of waardoor ons imago een deuk op kan lopen.

Onze drietrapsraket: stap 1: risk management, stap 2: security management (gericht op preventie en detectie) en stap 3 business continuity (repressie en correctie) zou daar dan op gericht moeten zijn.

Uitdaging hierbij is dat we enterprise risks maar moeilijk direct kunnen beïnvloeden. Wij zijn immers de security-afdeling en moeten ons vooral niet bemoeien met de missie, visie, strategie en doelstellingen van de organisatie. Het management is daar verantwoordelijk voor en zal ons daarbij niet betrekken.

Daar kun je natuurlijk wakker van liggen. Maar dat is helemaal niet nodig. We moeten ons ook niet willen bemoeien met dat soort zaken. Wij moeten ons druk maken om onze bijdrage aan die missie, visie, strategie en doelstellingen. Hoewel we ons er dus niet mee moeten bemoeien, moeten we er niet onverschillig tegen over staan. Nee, sterker nog: wij moeten haarfijn weten wat ze zijn om onze aanpak van risk management, security management en business continuity management daar zo goed mogelijk bij aan te laten sluiten.

Als het in de praktijk voor alle organisaties en alle managers op deze manier zou werken, dan was het “verkopen” van security een stuk eenvoudiger. Maar wat het lastig maakt is het feit dat de belangen van de managers niet altijd overeen komen met de belangen van de organisatie.

Helemaal geen security issue maar veel meer een organisatorisch issue. Mensen komen naar hun werk, maar wat drijft hen en waarom komen ze eigenlijk? Misschien omdat ze inderdaad een zinvolle bijdrage willen leveren aan de organisatie, maar misschien ook omdat ze aan het eind van de maand toch gewoon een salaris nodig hebben.

Wat de persoonlijke doelstelling van de medewerkers ook is, we moeten ze zien te achterhalen als we beveiliging de aandacht willen geven die het nodig heeft.

Maar we kunnen natuurlijk niet alleen naar de ander blijven wijzen. We moeten ook goed in de spiegel kijken. We moeten dus niet negatief staan tegenover ontwikkelingen en we moeten niet bij voorbaat alles verbieden. Nee, we moeten realistisch zijn als we kijken naar de risico’s. Deze moeten we bezien in het licht van de missie, visie, strategie en doelstellingen.

Vervolgens moeten we proberen de operational risks te koppelen aan de enterprise risks (steeds met realiteitszin). Daarbij kunnen we het management onafhankelijk adviseren. Wij geven ze inzicht in de risico’s, de kans en de impact daarop, de kosten voor preventieve, detectieve, repressieve en/of correctieve maatregelen.

Beveiliging in de vorm van business cases waarbij de beveiligingsbusiness case onderdeel moet zijn van de grotere business case. Is dit dan de makkelijkste weg? Nee, waarschijnlijk niet. De makkelijkste weg zal zijn om separaat van alles te blijven opereren. Lekker in die ivoren toren blijven zitten. Maar dat is misschien een oplossing voor de korte termijn.

Willen we een oplossing voor de lange termijn dan moeten we deze overwegingen (en die van gisteren bijvoorbeeld) nog eens goed uitdenken. Dat is nu juist wat het zo leuk maakt.

In ieder geval heb je dit weekend een tweetal overwegingen om eens over na te denken. Mocht je een mening hebben, laat het me gerust weten. Ik ben benieuwd. Heb je zelf andere overwegingen waar je eens iets over wilt schrijven? Dan mag dat natuurlijk hier ook, geen probleem, ik hoor graag van je.

Boekenlegger op de permalink.