Hardware veel onveiliger dan software

Eind vorig jaar kwam het onderstaande bericht al voorbij. Maar omdat we deze week bezig zijn met het aanvullen van ons lijstje risico’s, kan deze niet ontbreken.

Hackers zullen zich in 2012 massaal op hardware richten, aangezien fabrikanten zeker tien jaar achterlopen in vergelijking met softwareleveranciers. Dat is een voorspelling van Michael Sutton van beveiligingsbedrijf Zscaler Research (bron).

De moraal is natuurlijk dat we niet de beveiliging van software uit het oog moeten verliezen (want daar is nog genoeg mis mee), nee, we moeten simpelweg de hardware aan ons lijstje toevoegen. Denk aan allerlei apparatuur als printers, routers, servers maar ook kopieerapparaten en koffiemachines mogen wat mij betreft tegen het licht worden gehouden.

Natuurlijk loop je meer risico met netwerkapparatuur waarop bedrijfsinformatie staat en natuurlijk is het nog een ver van mijn bed show dat we aangevallen worden via koffiemachines. Toch zit er aan een koffiemachine een directer risico. We hebben het in het verleden wel eens aangehaald, maar zullen er nog een keer kort op ingaan.

De kans is groot dat onze koffie leverancier op afstand kan kijken wat er met de machine aan de hand is. Op afstand wordt het aantal geschonken bakjes koffie uitgelezen en jouw bedrijf krijgt daarvoor de rekening gepresenteerd. Maar wat als de leverancier de cijfertjes een beetje beïnvloed en naar boven toe afrond? Ben jij in staat om te controleren of de cijfers kloppen? En als de leverancier via het netwerk de machine kan benaderen, kunnen de criminelen dan niet via die netwerkverbinding ons netwerk binnen dringen?

Voor de kopieerapparaten geldt natuurlijk hetzelfde. De leverancier ziet het aantal kopietjes en printjes op afstand en jij betaald per pagina. Maar de kans is ook aanwezig dat de informatie die geprint of gekopieerd is op afstand is uit te lezen. In dergelijke apparaten zit een harde schijf en als het de leverancier of een crimineel lukt om de informatie uit te lezen dan ligt de informatie op straat.

De hardware wordt nu ook aan ons lijstje toegevoegd en de software blijft gewoon op ons lijstje staan. De kans en de impact schatten we. Maar als ons lijstje wordt uitgebreid moeten we ook de prioriteiten gaan stellen. We kunnen niet alle risico’s tegelijk aanpakken en dat is ook helemaal niet nodig. Met de inschatting van de kans en impact (op een 5-puntsschaal) ontstaat ook direct een prioriteitenlijst. De risico’s met de hoogste score pakken we het eerst op.

Logisch, toch? Ja, als je het zo ziet en leest wel. Maar ook hier is de praktijk weer een stuk lastiger. Nog te vaak zien we dat we wel risico’s aan het afdekken zijn maar dat het niet noodzakelijkerwijs de risico’s met de hoogste score zijn. Nee, veelal zijn het de risico’s die we het makkelijkst op kunnen lossen (het zogenaamde low hanging fruit), de meer ingewikkelde risico’s schuiven door omdat we daar meer budget of meer denkkracht voor nodig hebben.

Zonde, want hiermee lopen we weer in dezelfde cirkel als we de afgelopen jaren hebben gedaan. We verzanden (of verzuipen) in beveiligingsmaatregelen en verliezen de risico’s uit het oog. Mag ik je er nog even aan helpen herinneren dat 2012 het jaar is van de ommezwaai? Even afstand nemen en terug naar ons lijstje met risico’s. Die beveiligingsmaatregelen volgen dan vanzelf wel.

Boekenlegger op de permalink.