Virtuele verkrachting

Vandaag gaan we nog even door met het bericht waar we gisteren mee geëindigd zijn.

Eenmaal toegang tot de e-mailaccounts wijzigde hij het wachtwoord. Vervolgens doorzocht Bronk de inbox op naaktfoto’s, die hij vervolgens naar alle contacten in de adreslijst stuurde. Ook wist hij van verschillende slachtoffers het Facebook-account over te nemen door een nieuw wachtwoord aan te vragen. Het nieuwe wachtwoord werd dan naar het e-mailadres gestuurd dat hij al had overgenomen. In veel gevallen plaatste Bronk de naaktfoto’s ook op Facebook en andere internetsites.

Het is natuurlijk al erg genoeg dat je emailaccount gekraakt wordt, maar als ze vervolgens dan ook nog de informatie (de naaktfoto’s in dit geval) doorgaan sturen aan al je contacten dan maakt dat het er alleen maar erger op. Moet je je voorstellen, je kunt je waarschijnlijk nooit meer vertonen in je vrienden groep (of je hebt er ineens allemaal fans bij, dat kan natuurlijk ook). Dan voel je je toch letterlijk in je eer aangetast.

Aan de hand van de informatie in de foto’s wisten de autoriteiten verschillende slachtoffers op te sporen. In totaal deden 46 slachtoffers aangifte, die de acties van Bronk “virtuele verkrachting” noemden (bron).

“Virtuele verkrachting”, als je het begrip leest zonder dat je er de achterliggende informatie bij hebt dan kun je je er weinig bij voorstellen. Maar met dit bericht erbij, wordt het ineens een begrip dat in de Dikke van Dalen voor 2011 kan worden opgenomen. Overigens kan er naast virtuele verkrachting natuurlijk ook een aanklacht worden ingediend voor schending van de privacy en inbraak in computersystemen.

Ben heel benieuwd welke straf deze man boven zijn hoofd hangt. En een simpel advies is natuurlijk om dergelijke foto’s niet in je inbox te laten staan (nog los van de vraag waarom je sowieso zulke foto’s wilt hebben en bewaren, het gaat zo vaak mis…maar goed iedereen is oud en wijs genoeg om voor zichzelf dat besluit te nemen).

Boekenlegger op de permalink.